Blog

William Shakespeare był jednym z najważniejszych pisarzy i dramaturgów w historii literatury. Urodził się prawdopodobnie 23 kwietnia 1564 roku w Stratford-upon-Avon w Anglii, choć dokładnie nie wiadomo. Zmarł 23 kwietnia 1616 roku, co przypada na tradycyjnie przyjęty dzień jego urodzin.

Shakespeare to jeden z największych angielskich pisarzy i często nazywany „narodowym poetą Anglii”. Dorobek obejmuje 39 znanych sztuk teatralnych, w tym takie klasyki jak „Hamlet”, „Romeo i Julia”, „Makbet”, „Otello”, „Kupiec wenecki” i wiele innych. Jego twórczość to szczytowy okres renesansowej literatury angielskiej.

Jego prace obejmują różnorodne tematy, od tragedii przez komedie do historii. Ponadto charakteryzują się głębokim zrozumieniem natury ludzkiej, skomplikowanymi postaciami, wyrafinowanym stylem pisania oraz umiejętnością ukazywania psychologicznych aspektów ludzkiego zachowania.

Wiele wyrażeń i cytatów pochodzących od Shakespeare’a jest znanych i używanych do dziś. To tylko potwierdza jego wpływ na literaturę i język angielski. Jego dzieła wciąż są wystawiane na scenach teatralnych na całym świecie, a jego wpływ na kulturę jest ogromny.

Słynne cytaty z utworów Wiliama

William Shakespeare jest autorem wielu niezwykle popularnych i cytowanych fragmentów swoich sztuk. Przede wszystkim te cytaty są jedynie niewielkim fragmentem bogactwa i głębi twórczości Williama Shakespeare’a. Jego słowa nadal inspirują i oddziałują na ludzi na całym świecie, ponieważ dotykają uniwersalnych tematów i emocji.

Oto kilka z najbardziej znanych cytatów z dzieł Williama Shakespeare’a:

–Być albo nie być, oto jest pytanie.” – z sztuki „Hamlet”

–„Cały świat to scena, a wszyscy mężczyźni i kobiety tylko aktorzy.” – z sztuki „Jak wam się podoba”

–„W miłości i wojnie wszystko jest dozwolone.” – z sztuki „Troilus i Kresyda”

–„Oczy są oknami duszy.” – z sztuki „Ryszard III”

–„Miłosierdzie jest podwójnym błogosławieństwem: błogosławiony ten, kto je daje i błogosławiony ten, kto je otrzymuje.” – z sztuki „Kupiec wenecki”

–„Miłość nigdy nie zna się na rzeczach logicznych.” – z sztuki „Romeo i Julia”

–„Prawdziwe nieszczęście jest to, że jesteśmy zawsze skłonni do znoszenia największych nieszczęść, które nie zdarzyły się nam wcale.” – z sztuki „Król Lear”

–„Nie masz woli, jeśli nie masz woli, by ją zmienić.” – z sztuki „Hamlet”

–„Wina, drogie wino, jest jedynym aniołem, który się podnosi, kiedy wszystkie inne upadają.” – z sztuki „Ryszard II”

–„Cały lęk jest zwykle większy niż niebezpieczeństwo.” – z sztuki „Makbet”

---

Polecane utwory – Wiliam Shakespeare

,,Antony and Cleopatra”

Głównym wątkiem sztuki jest miłość między Antoniuszem i Kleopatrą oraz polityczne intrygi, które wpływają na losy starożytnego świata. Akcja rozgrywa się w okresie po zabójstwie Juliusza Cezara. W Rzymie władzę sprawuje drugi triumwirat, w którego skład wchodzą Marek Antoniusz, Oktawian August (późniejszy cesarz Oktawian August) i Lepidus. Antoniusz opuszcza Rzym, aby powrócić do Egiptu, gdzie jego ukochana, Kleopatra, jest królową. Ich miłość jest niezwykle intensywna, ale również skomplikowana i narażona na działania polityczne.

Sztuka ukazuje konflikty między powinnościami politycznymi Antoniusza w Rzymie a jego namiętnością do Kleopatry w Egipcie. Podjęcie złych decyzji i zaangażowanie w nieudane wojny przeciwko Oktawianowi prowadzi do klęski Antoniusza i Kleopatry.

„Antony and Cleopatra” jest nie tylko historią miłosną, ale również analizą ludzkich emocji, słabości i ambicji. Sztuka porusza tematy takie jak polityka, władza, lojalność, zdrada. Przede wszystkim jednak miłość, która jest siłą mogącą doprowadzić do triumfu, ale także do klęski.

Kleopatra to silna i inteligentna kobieta, która jednak pod wpływem miłości do Antoniusza podejmuje ryzykowne decyzje, które przyczyniają się do upadku Egiptu. Antoniusz natomiast jest bohaterem tragicznym, który boryka się z konfliktem między miłością a lojalnością wobec Rzymu.

,,Macbeth”

Akcja „Makbeta” toczy się w Szkocji i opowiada historię tytułowego bohatera, Makbeta, szkockiego generała, który po zwycięstwie w bitwie spotyka trzy czarownice. Przepowiadają mu, że stanie się królem Szkocji. Zainspirowany tą wizją, pod wpływem żony, Lady Makbet, Makbet podejmuje decyzję o zamordowaniu obecnego króla Duncana i przejęciu władzy.

Po dokonaniu morderstwa, Makbet staje się królem, ale jego poczucie winy, lęk i paranoja zaczynają go nękać. Gonią go wizje ducha zamordowanego Duncana i przepowiednie czarownic dotyczące potomstwa Banquo, jego kolegi. W obawie przed utratą władzy, Makbet nakazuje zamordowanie Banquo i jego syna Fleance’a, ale tylko synowi udaje się uciec.

Dalsza część sztuki opowiada o upadku Makbeta, który coraz bardziej staje się tyranem i zaczyna tracić swoją zdrową racjonalność. Lady Makbet również pod wpływem poczucia winy i wyrzutów sumienia popada w obłęd. Ostatecznie Makbeta pokonują siły zbuntowanych szkockich lordów pod wodzą Macduffa, który zabija tytułowego bohatera. Sztuka kończy się zwycięstwem sił sprawiedliwości i przywróceniem tronu królewskiemu potomstwu Duncana.

„Makbet” jest jednym z najbardziej intensywnych i psychologicznie złożonych dzieł Shakespeare’a. Zajmuje się tematami takimi jak ambicja, władza, moralność, konsekwencje działań człowieka oraz walka między dobrem a złem. Sztukę tę cenimy za głębokie zrozumienie natury ludzkiej i bogactwo języka, które są charakterystyczne dla twórczości Williama Shakespeare’a.

,,The Tempest”

Akcja sztuki rozgrywa się na odległej wyspie, gdzie bohaterem jest Prospero, były książę Mediolanu i mistrz magii. Prospero jest wygnańcem ze swojego księstwa przez swego brata Antonia. Zdobył on władzę i pozbył się Prospero, który wraz z córką Mirandą znalazł schronienie na magicznej wyspie.

Właściciel wyspy, Prospero, jest potężnym magiem i wykorzystuje swoją wiedzę, aby wywołać burzę, która powoduje, że statek z Antoniem oraz innymi spiskowcami rozbija się na wybrzeżu wyspy. Prospero korzysta z tego chaosu, aby wprowadzić sprawiedliwość i ukarać swojego brata i spiskowców za ich wcześniejsze zdrady.

W trakcie sztuki poznajemy różnorodnych postaci, w tym ducha powietrza, Ariel, który jest służącym Prospero i pełni jego polecenia. Ariel ma nadnaturalne zdolności i pomaga Prospero w jego planach. Innym istotnym bohaterem jest Kaliban, dziki i zdeformowany syn wiedźmy, który wcześniej był właścicielem wyspy, zanim podbił ją Prospero.

Przede wszystkim sztuka porusza wiele tematów, takich jak władza, zemsta, przebaczenie, a także magia i natura ludzka. Dodatkowo sztuka ta jest również pełna symboli i metafor, które dodają głębi i wieloznaczności jej interpretacji.

Sztuka kończy się aktami przebaczenia i pojednania, a Prospero odzyskuje swoje księstwo, a także decyduje się wybaczyć swojemu bratu i spiskowcom. Jest piękną opowieścią o ludzkiej naturze, odkupieniu i władzy miłości oraz magii.

,,The Winter’s Tale”

Akcja „The Winter’s Tale” rozgrywa się w dwóch odmiennych częściach. Pierwsza część dzieje się w królestwie Sycylii i skupia się na królu Leontesie, który niesłusznie oskarża swoją żonę Hermionę o zdradę z jego najlepszym przyjacielem, królem Bohemii, Polixenesem. Leontes wpada w paranoję i zazdrość, co prowadzi do tragedii – oddzielenia od żony i córki, a także do uwięzienia Hermiony, która rodzi dziecko w więzieniu.

Druga część sztuki przenosi akcję na wybrzeże Bohemii, gdzie poznajemy dorosłego już syna Hermiony. Porzucono go na wybrzeżu jako niemowlę i wychowany przez prostych ludzi. Ponadto sztuka przechodzi w romantyczny nastrój, gdzie miłość, odnalezienie zaginionych bliskich i pokój odgrywają kluczową rolę w rozwiązaniu konfliktów i ponownym zjednoczeniu rozdzielonych rodzin.

„The Winter’s Tale” jest sztuką pełną magii, zwiastunów i niespodziewanych zwrotów akcji. Przede wszystkim połączenie tragizmu z ostatecznym pojednaniem i szczęśliwym zakończeniem jest charakterystyczne dla romantycznego dramatu, a te przesłania odzwierciedlają siłę odnowy i mocy miłości w przeciwnościach losu.

Tematyka „The Winter’s Tale” obejmuje zazdrość, zaufanie, pokutę, przebaczenie i znaczenie czasu. Sztuka ukazuje także rozwój postaci. Pokazuje jak bohaterowie ewoluują na przestrzeni lat i jak ich decyzje wpływają na własne losy i losy innych.

Mimo że „The Winter’s Tale” mnie znamy niż niektóre inne sztuki Shakespeare’a, to jej głębia, bogactwo emocji i uniwersalne tematy wciąż przyciągają uwagę widzów i czytelników na całym świecie.

,,Twelfth Night”

Akcja sztuki rozgrywa się w fikcyjnym kraju Illyria i koncentruje się na losach różnych postaci, które wpadają w sercowe zawroty głowy i intrygi miłosne. Główną bohaterką jest Viola, młoda kobieta, która po katastrofie morskiej wskutek mylnego przekonania, że jej brat Sebastian zginął, przebiera się za młodzieńca imieniem Cesario i zostaje służącym księcia Orsino, władcy Illyrii.

Książę Orsino jest zakochany w pięknej hrabinie Oliwii, która jednak nie odwzajemnia jego uczuć. Orsino wysyła Cesario (Viola) do Oliwii jako swego posłańca. Sytuacja jednak komplikuje się, gdy Oliwia zakochuje się właśnie w Cesario, nie zdając sobie sprawy, że to w rzeczywistości kobieta. Jednocześnie Viola (jako Cesario) zakochuje się w księciu Orsino.

Przede wszystkim sztuka jest pełna humoru i zamieszania, które wynika z zamiany tożsamości i nieświadomej miłości. Oprócz tego, w „Twelfth Night” pojawiają się także inne ciekawe postacie, takie jak błazen Feste, szaleniec Toby Belch, ślepa jednooka pokojówka Maria i wiele innych, które przyczyniają się do komediowej atmosfery sztuki.

W miarę rozwoju akcji i odkrywania tożsamości, sztuka prowadzi do szczęśliwego zakończenia. W tym zakończeniu w którym wszyscy wychodzą z miłosnych zawirowań z usmiechem na twarzy.

„Twelfth Night” zawiera zabawne dialogi, żywiołowe postacie i intrygujące tematy związane z miłością, tożsamością i przypadek. To jedna z najbardziej uwielbianych komedii Shakespeare’a, która nadal bawi i wzrusza publiczność na całym świecie.

Artykuł opublikowany: 29 sierpnia 2023

Ostatnia aktualizacja: 2 listopada 2025